Home / Kultura / Film / 10 filmów serbskich, które trzeba zobaczyć!
skupljaci-perja

10 filmów serbskich, które trzeba zobaczyć!

Oto 10 filmów serbskich, jugosłowiańskich lub w serbskiej koprodukcji, które trzeba zobaczyć. Wybór jest subiektywny.

1. Underground, 1995

Kultowy film Emira Kusturicy. Rozpoczyna się sceną bombardowania Belgradu, które jest początkiem II wojny światowej na Bałkanach. Historia ludzi, którzy przed zagrożeniem wojny kryją się w podziemiach, gdzie produkują broń dla partyzantów. Organizują tam życie na nowo. Ich jedynym łącznikiem ze światem zewnętrznym jest Marko. Po wojnie Marko nie informuje pozostałych o sytuacji na zewnątrz. Dopiero po pięćdziesięciu latach dowiadują się prawdy i wychodzą na powierzchnię. Jednak wojna wciąż trwa.

2. Widziałem nawet szczęśliwych Cyganów (Skupljači perja), 1967

Film przedstawia codzienność jugosłowiańskich Cyganów. Główni bohaterowie Bora i Mirta zajmują się handlem pierzem i rywalizują ze sobą. Bora pragnie poślubić córkę Mirty. Warto zwrócić uwagę na grającego Borę aktora pochodzenia albańskiego Bekima Fehmiu. To wielki artysta XX wieku.

Warto również zobaczyć późniejszy film Aleksandra Petrovicia Wkrótce będzie koniec świata z 1968, to tragi -komedia z piękną, bałkańską muzyką.

3. Rodzinny interes (Maratonci trče počasni krug), 1982

Okres międzywojenny, Jugosławia. Historia rodziny Topalović, która od pokoleń prowadzi zakład pogrzebowy. Wraz z duchem czasu przedsiębiorstwo postanawia otworzyć krematorium. Rodzina składa się wyłącznie z mężczyzn, ponieważ kobiety umarły zaraz po porodzie. Najmłodszy przedstawiciel rodziny nie jest jednak zainteresowany przejęciem biznesu. Do tego pościgi, strzelaniny i bójki w stylu Monty Pythona.

4. Kto tam śpiewa (Ko to tamo peva), 1980

Klasyczne kino drogi, ale w stylu bałkańskim. Jugosławia w przededniu II wojny światowej. Bohaterami są m.in. para młoda, dwaj Cyganie, weteran wojenny, pop, piosenkarz i gruźlik, podróżujący autobusem do Belgradu. Niekończąca się podróż obfituje w wiele niespodzianek. Do tego zapadający w pamięć lejtmotyw grany przez parę Cyganów. W krajach byłej Jugosławii film uznawany za kultowy.

5. Nie jesteśmy aniołami (tłum. red.) (Mi nismo anđeli), 1992

Film opowiada historię Nikoli, typowego podrywacza. Pewnego dnia dziewczyna, z którą przypadkowo spędził noc zachodzi w ciążę. Wtedy pojawiają się anioł i diabeł walczący między sobą o los Nikoli. Komedia Srđana Dragojevicia śmieszy do dziś. Cytaty z filmu weszły do mowy potocznej.

6. Beczka prochu (Bure baruta), 1998

Akcja filmu dzieje się podczas jednej nocy, kiedy to podpisano traktat pokojowy w Dayton, kończący wojnę w Bośni. Widzimy ludzi, którzy pozornie nie mają ze sobą nic wspólnego. Jedna noc zmienia ich życie. Kino pełne brutalności i napięcia.

7. Piękna wieś pięknie płonie (Lepa sela lepo gore), 1996

Kolejny film Srđana Dragojevicia opowiadający o wojnie w Bośni. Pozornie banalna historia dwóch przyjaciół, Serba i Boszniaka, którzy w wyniku wojny stają się swoimi największymi wrogami. Piękny film. O wojnie na wesoło i na poważnie. Poza tym duży ładunek emocjonalny.

8. Pułapka (Klopka), 2007

Historia człowieka, który musi wybrać czy życie jest wartością relatywną. Mladen ma chorego syna, któremu pomóc może tylko bardzo droga operacja. Nie ma pieniędzy, ale pojawia się okazja aby je zdobyć. Dostaje propozycję zabicia człowieka w zamian za potrzebną kwotę. Film warty zobaczenia, skłania do refleksji. Nowoczesne i uniwersalne kino serbskie.

9. Tito i ja, 1992

Opowiada o dziecięcym marzeniu. Głównym bohaterem jest 10-letni Zoran zafascynowany postacią marszałka Tity. W nagrodę udaje się na coroczną, pieszą wycieczkę w rodzinne strony Tity. Jednak po drodze chłopiec coraz bardziej rozczarowuje się swoim idolem.

10. Ojciec w podróży służbowej (Otac na službenom putu), 1985

Obraz sytuacji społeczno-politycznej w Jugosławii w latach 50-tych. Historia rodziny, która traci oparcie. Mesa, ojciec i mąż ma dystans do otaczającego go świata. Jest kobieciarzem. Przez swój antypartyjny żart trafia na trzy lata na przymusowe roboty. Jego syn wierzy, że ojciec wyjechał w podróż służbową. Film w klimacie Carlosa Saury, daleko stylistycznie od późniejszych dokonań Kusturicy.

Warto obejrzeć również:

Rany (1998)

Cyrk Columbia (2010)

Czy pamiętasz Dolly Bell? (1981)

Zawodowiec (2003)

About Agnieszka Kawczyńska

Ukończyła slawistykę na UŁ, aktualnie studiuje na II stopniu SEW na UW. Uzależniona od kultury serbskiej. Wielbicielka historii sztuki i kina autorskiego. W wolnych chwilach czyta Houellebecq'a.
KOMENTARZE