Home / Bałkany / Bułgaria / Bułgaria: Rząd tymczasowy Georgiego Bliznaszkiego
gradski.bg

Bułgaria: Rząd tymczasowy Georgiego Bliznaszkiego

We wtorek Georgi Bliznaszki zastąpił Płamena Oreszarskiego na stanowisku premiera Bułgarii i stanął na czele rządu tymczasowego. Podstawowym zadaniem nowego gabinetu będzie przygotowanie przedwczesnych wyborów parlamentarnych, przewidzianych na 5 października. Podczas oficjalnej uroczystości w pałacu prezydenckim nowy szef rządu zaznaczył, że będzie dążył do ustabilizowania sytuacji politycznej w kraju, co wydaje się być najbardziej naglącym zadaniem wobec faktu powołania drugiego już rządu technicznego w przeciągu półtora roku. Bliznaszki podkreślił także potrzebę poprawienia wizerunku Bułgarii w UE (szczególnie w kontekście zablokowania realizacji projektu Gazociągu Południowego przez struktury unijne oraz kryzysu bankowego), a także kontynuowania prac nad kluczowymi dla kraju reformami.

– Władza wraca do narodu. (…) jesteśmy mądrym i dumnym narodem, który jest zdolny do samostanowienia, rządzenia i decydowania o własnym losie. (…) Moim głównym obowiązkiem będzie ścisłe przestrzeganie prawa i ducha konstytucji. – stwierdził Bliznaszki podczas ceremonii zaprzysiężenia rządu technicznego.

Nowy premier jest profesorem prawa konstytucyjnego na Uniwersytecie św. Klimenta Ochrydzkiego w Sofii. Przez długie lata był członkiem Bułgarskiej Partii Socjalistycznej (BSP), dwukrotnie deputowanym w Zgromadzeniu Narodowym z ramienia tego ugrupowania. Od 2013 roku zaczął coraz częściej krytykować rząd Oreszarskiego, podkreślając jego brak zdolności do dialogu z obywatelami. Na początku roku poparł pomysł prezydenta Rosena Plewnelijewa o przeprowadzeniu referendum dotyczącego zmiany systemu wyborczego. Po tym jak w marcu br. został usunięty z partii, otwarcie zaangażował się w protesty przeciwko Oreszarskiemu, m.in. popierając studencką okupację Uniwersytetu Sofijskiego.

Skład rządu tymczasowego Bliznaszkiego przedstawia się następująco:

– Ekaterina Zachariewa (wicepremier ds. ekonomicznych, minister rozwoju regionalnego i robót publicznych, minister projektów inwestycyjnych), do tej pory doradca prezydenta, wcześniej minister rozwoju regionalnego w rządzie technicznym Marina Rajnowa;

– Jordan Christoskow (wicepremier, minister pracy i polityki socjalnej), który zasłynął jako autor reformy emerytalnej z 1998 roku, a także jako dyrektor Krajowego Instytutu Ubezpieczeń (NOI) w latach 2000–2009;

– Ilijana Canowa (wicepremier, minister funduszy unijnych), wieloletni pracownik Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju, wcześniej członek rządu technicznego Rajnowa;

– Christo Iwanow (wicepremier, minister sprawiedliwości), w latach 1997–2002 związany z Prawną Inicjatywą na rzecz Europy Środkowej i Wschodniej przy Amerykańskiej Izbie Adwokackiej;

– Jordan Bakałow (minister spraw wewnętrznych), czterokrotny deputowany Zgromadzenia Narodowego, działający w komisjach ds. bezpieczeństwa wewnętrznego i porządku publicznego;

– Danieł Mitow (minister spraw zagranicznych), wykładowca politologii na Uniwersytecie Sofijskim, związany z Narodowym Instytutem Demokratycznym w USA, przez krótki okres był członkiem Demokratów na rzecz Silnej Bułgarii (DSB) oraz Ruchu „Bułgaria Obywateli” (DBG);

– Rumen Porożanow (minister finansów), członek zarządu Centrum Analiz Strategicznych, Finansowania i Funduszy Europejskich, wcześniej wieloletni pracownik w ministerstwie finansów;

– Welizar Szałamanow (minister obrony), który pełnił już tę funkcję w latach 1998–2001, był także doradcą prezesa Bułgarskiej Akademii Nauk ds. bezpieczeństwa narodowego i obrony, od 2009 roku związany z instytucjami NATO;

– Wasił Sztonow (minister ekonomii i energetyki), wcześniej dyrektor działu ds. strategii i marketingu firmy telekomunikacyjnej Blizoo;

– Wasił Grudew (minister rolnictwa), dyrektor Państwowego Funduszu „Rolnictwo”;

– Nikolina Nikołowa (minister transportu), doradca prezydenta ds. europejskiej współpracy regionalnej;

– Mirosław Nenkow (minister zdrowia), koordynator jednego z oddziałów Wojskowej Akademii Medycznej w Sofii, pełnił wcześniej urząd ministra zdrowia w rządzie Rajnowa;

– Swetłana Żekowa (minister środowiska naturalnego i wód), od 2008 roku przewodnicząca sekcji ds. środowiska naturalnego w Stałym Przedstawicielstwie Republiki Bułgarii przy UE;

– Rumjana Kołarowa (minister edukacji), socjolog, wykładowca Uniwersytetu Sofijskiego;

– Martin Iwanow (minister kultury), sekretarz prezydenta ds. kultury, wykładowca historii gospodarczej na Uniwersytecie Sofijskim i w Wyższej Szkole Ubezpieczeń i Finansów;

– Ewgenija Radanowa (minister sportu), wielokrotna reprezentantka Bułgarii na zimowych igrzyskach olimpijskich, członek Bułgarskiego Komitetu Olimpijskiego.

Źródła: vesti.bg, dnevnik.bg, vesti.bg.

About Krzysztof Popek

Doktorant historii i student filologii bułgarskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zafascynowany XIX-wiecznymi Bałkanami, psami corgi Elżbiety II oraz czarną kawą.
KOMENTARZE