Home / Bałkany / Czarnogóra / Czarnogóra: Wersja robocza struktur negocjacyjnych z UE

Czarnogóra: Wersja robocza struktur negocjacyjnych z UE

Rada Ministrów Czarnogóry opublikowała na swojej stronie internetowej wersję roboczą Decyzji o powołaniu struktur negocjacji członkowskich z UE.

Według tej decyzji na struktury negocjacyjne składać się będą:

1)    Kolegium ds. negocjacji członkowskich Czarnogóry z Unią Europejską;

2)    Delegacja państwowa Czarnogóry ds. negocjacji członkowskich Czarnogóry z Unią Europejską;

3)    Grupa negocjacyjna ds. prowadzenia negocjacji członkowskich Czarnogóry z Unią Europejską;

4)    Grupy robocze ds. przygotowania pojedynczo każdego z obszarów negocjacji członkowskich Czarnogóry z Unią Europejską (dorobek prawny UE);

5)    Kancelaria głównego negocjatora ds. prowadzenia negocjacji członkowskich Czarnogóry z Unią Europejską;

6)    Sekretariat Grupy negocjacyjnej ds. prowadzenia negocjacji członkowskich Czarnogóry z Unią Europejską.

Kolegium

Kolegium ds. negocjacji będzie organem roboczym rządu i wszystkie sporne kwestie tutaj będą rozwiązywane. Członkami kolegium będą premier, wicepremierzy, minister spraw zagranicznych i integracji europejskiej i główny negocjator. W razie potrzeby w pracach kolegium mogą uczestniczyć inni ministrowie, a także członkowie grup negocjacyjnych odpowiedzialnych za poszczególne obszary negocjacyjne.

Kolegium ds. negocjacji rozpatrywało będzie propozycje pozycji negocjacyjnych przygotowanych przez Grupę negocjacyjną po zakończeniu procedur parlamentarnych, a przed ich przekazaniem dalej rządowi.

Delegacja państwowa

Delegacja państwowa Czarnogóry ds. negocjacji członkowskich Czarnogóry z Unią Europejską prowadzić będzie rozmowy polityczne i negocjacje z krajami członkowskimi i instytucjami UE. Organ ten odpowiedzialny będzie za pomyślny przebieg negocjacji w poszczególnych obszarach.

Delegacja będzie przedstawiała rządowi raporty na temat stanu negocjacji po każdym spotkaniu  międzyresortowej konferencji Czarnogóry i krajów członkowskich UE na szczeblu ministerialnym, a także inne szczegółowe raporty na żądanie rady ministrów.

Na czele delegacji stał będzie minister spraw zagranicznych i integracji europejskiej, a jego zastępcą będzie główny negocjator. W skład delegacji wejdą także zastępcy głównego negocjatora, szef Misji Czarnogóry przy UE i sekretarz grupy negocjacyjnej.

Zadaniem szefa delegacji będzie reprezentowanie Czarnogóry na międzyrządowej konferencji pomiędzy Czarnogórą a krajami członkowskimi UE na szczeblu ministerialnym oraz nadzór i kierowanie negocjacjami w poszczególnych obszarach.

Główny negocjator (A.Pejović)

Główny negocjator ma za zadanie bezpośrednie prowadzenie negocjacji we wszystkich obszarach negocjacyjnych i reprezentowanie Czarnogóry na międzyrządowej konferencji na szczeblu głównych negocjatorów. Sprawuje on funkcję ambasadora w Misji Czarnogóry przy Unii Europejskiej, pełni obowiązki wobec rządu i Misji.

Główny negocjator jest szefem grupy negocjacyjnej ds. negocjacji członkowskich Czarnogóry z UE i kieruje jej pracami.

Kancelaria głównego negocjatora

Kancelaria pełni funkcje administracyjno-techniczne na potrzeby głównego negocjatora.

W związku ze specyfiką pracy głównego negocjatora część prac wykonywana jest przy rządzie a część przy Misji Czarnogóry przy UE.

Pracami kancelarii kieruje szef kancelarii na polecenie głównego negocjatora.

Zastępców głównego negocjatora na podstawie propozycji wskazanych przez szefa delegacji państwowej za zgodą głównego negocjatora wskazuje rząd.

Zastępcy głównego negocjatora odpowiedzialni są za bezpośrednie prowadzenie negocjacji w poszczególnych obszarach.

Grupa negocjacyjna

Grupa negocjacyjna odpowiedzialna jest za techniczny przebieg negocjacji z instytucjami UE i krajami członkowskimi. Organ ten rozważa i przyjmuje propozycje stanowisk negocjacyjnych i za swoją pracę odpowiada przed szefem delegacji państwowej i rządem.

Grupa negocjacyjna po każdym spotkaniu międzyrządowej konferencji przygotowuje dla szefa delegacji państwowej i rządu raporty o stanie negocjacji, a także opracowuje dodatkowe bardziej szczegółowe raporty na polecenie szefa delegacji i rządu.

W skład tego organu wchodzą: główny negocjator, jego zastępcy, członkowie grupy negocjacyjnej odpowiedzialni za poszczególne obszary, szef Misji Czarnogóry przy UE i sekretarz grupy negocjacyjnej.

Główny negocjator może, w razie potrzeby, zaproponować rządowi, aby w prace grupy negocjacyjnej w roli doradczej włączyli się także zagraniczni specjaliści z poszczególnych dziedzin, o czym zdecyduje rząd.

Członków grupy negocjacyjnej odpowiedzialnych za poszczególne obszary powołuje i odwołuje rząd spośród kandydatur zaproponowanych przez szefa delegacji państwowej zaakceptowanych przez głównego negocjatora.

Sekretariat grupy negocjacyjnej

Sekretariat grupy negocjacyjnej koordynuje zadania i prace wynikające z negocjacji; przygotowuje: analityczny przegląd i ocenę zgodności prawodawstwa czarnogórskiego z dorobkiem prawnym UE (screening), raporty na temat screeningu i przebiegu rozmów, podstawy pracy grup roboczych ds. przygotowania negocjacji w poszczególnych obszarach, propozycje stanowisk negocjacyjnych, a także spotkania delegacji państwowej i grupy negocjacyjnej; koordynuje korzystanie z baz danych dotyczących przebiegu rozmów i wykonuje wszystkie inne prace techniczno-administracyjne związane z negocjacjami na polecenie głównego negocjatora i sekretarza grupy negocjacyjnej.

Pracami Sekretariatu kieruje sekretarz grupy negocjacyjnej, którego na podstawie propozycji szefa delegacji państwowej za zgodą głównego negocjatora powołuje rząd.

Grupy robocze ds. przygotowania negocjacji

Grupy robocze ds. przygotowania pojedynczo każdego z obszarów negocjacji uczestniczą w screeningu, a także we współpracy z organami władzy państwowej i innymi organami i instytucjami biorą udział w przygotowywaniu propozycji stanowisk negocjacyjnych.

Grupy robocze powołane są dla następujących obszarów negocjacyjnych:

  1. swobodny przepływ towarów
  2. swobodny przepływ osób
  3. prawo zakładania przedsiębiorstw i swobodny przepływ usług
  4. swobodny przepływ kapitału
  5. przetargi publiczne
  6. prawo gospodarcze
  7. prawo własności intelektualnej
  8. konkurencja
  9. usługi finansowe
  10. społeczeństwo informacyjne i media
  11. rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich
  12. bezpieczeństwo żywności, weterynaria i nadzór fitosanitarny
  13. rybołówstwo
  14. polityka transportowa
  15. energetyka
  16. podatki
  17. unia gospodarcza i walutowa
  18. statystyka
  19. polityka społeczna i zatrudnienie
  20. przedsiębiorstwa i polityka przemysłowa
  21. sieci transeuropejskie
  22. polityka regionalna i koordynacja instrumentów strukturalnych
  23. wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe
  24. sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo
  25. nauka i badania
  26. edukacja i kultura
  27. ochrona środowiska
  28. ochrona konsumentów i zdrowia
  29. unia celna
  30. stosunki zewnętrzne
  31. wspólna polityka zagraniczna, bezpieczeństwa i obronna
  32. kontrola finansowa
  33. finanse i budżet
  34. instytucje
  35. inne.

Każda grupa robocza ma swojego szefa, którego powołuje rząd spośród kandydatur przedstawionych przez szefa delegacji państwowej za zgodą głównego negocjatora.

Wewnątrz grupy roboczej szef grupy roboczej za zgodą grupy negocjacyjnej może powołać podgrupy dotyczące poszczególnych kwestii. Każda podgrupa robocza ma swojego szefa. Szefa podgrupy roboczej powołuje rząd spośród propozycji głównego negocjatora.

Członków grupy roboczej i podgrupy roboczej powołuje rząd spośród kandydatur zaproponowanych przez głównego negocjatora, po konsultacjach z kierownikami organów władzy państwowej i innych odpowiedzialnych za poszczególne obszary negocjacyjne.

 

Tekst i zdj.: pobjeda.me, tłum. i red. Izabela Dąbrowa

About Ida Szmacinska

KOMENTARZE