Home / Baklava / Sofia: Szlakiem metra nad ziemią
sofia-metro-lines-compact

Sofia: Szlakiem metra nad ziemią

Metro jest dla wielu najlepszym sposobem na poruszanie się po mieście. Nie stoi w korkach, najszybciej pokonuje odległości między przystankami. Ogólnie rzecz biorąc – łączy w sobie zalety klasycznych środków komunikacji miejskiej i pociągowej. Metro posiada jednak pewną wadę, istotną zwłaszcza dla osób skłonnych popadać w zamyślenie w okolicznościach przemieszczania się, znajdujących upodobanie we wpatrywaniu się w zmieniający się za oknem krajobraz – przez okna metra nie widać krajobrazu. Jest to problem wszystkich metr, nie tylko sofijskiego. Zapraszam na podróż wyobrażoną – szlakiem sofijskiego metra nad ziemią.

Sofijskie metro jest jedynym tego rodzaju środkiem transportu w Bułgarii. Ten, kto uważa, że z definicji musi ono wpisywać się w estetykę turpistyczną, a każda stacja przypomina scenografię z filmu Kontrolerzy, może poczuć się w tym przypadku oszukany. Większa część przystanków na trasie została oddana do użytku w 1998 roku, a więc stosunkowo niedawno. Sukcesywnie dołączane są kolejne stacje, najnowsze w 2012 roku. Dwie linie mają łączną długość 31 kilometrów i obsługują 27 stacji. Przypominająca pętelkę trasa łączy ze sobą południowo-wschodnią część Sofii z północno-zachodnią , a w roku 2014 planowane jest powstanie również trzeciej linii. Ciekawostką może również okazać się, że w niektórych odcinkach linia usytuowana jest nad ziemią.

Pierwszą stacją jest ta nazwana na cześć brytyjskiego dziennikarza Jamesa Bouchera. Stacja, jak i kolejna – Evropejski Syjuz – została zbudowana pod bulwarem Czerni Vyrch, jednej z większych arterii stolicy. Pod numerem 4. znajduje się tam Narodowe Muzeum Mineralogiczne Zemjata i Horata, dysponujące w swoich zasobach ponad 20 000 obiektów. Każdy, kto z umiłowaniem odkrywa tajemnice starych grud ziemi zdecydowanie powinien się wybrać. W pobliżu znajduje się też City Center Sofia – nowoczesne centrum handlowe, dla wielbicieli bardziej hedonistycznych doznań. Kolejny przystanek to NDK – Nacionalen Dworec na Kulturata. Jak sama nazwa wskazuje, najciekawszą atrakcją w okolicy jest największe centrum konferencyjne w Europie Wschodniej. Powstało ono dla potrzeb szerzenia kultury i sztuki w latach 80. ubiegłego wieku. Centrum jest pomysłem Ludmiły Żiwkowej, który szybko stał się jednym z najbardziej charakterystycznych budynków w Sofii. Wysiadka przy kolejnej stacji – Serdika – zaprowadzi nas po raz kolejny do centrum handlowego. Znajduje się tu tzw. CUM, czyli Centralen Uniwersalen Magazin. Okazały obiekt powstały 1956 roku, ze swą kubaturą 19 000 m2, jest największym centrum handlowym na Półwyspie Bałkańskim. Wysiadając tu można również zwiedzić jedną z najbardziej znanych cerkwi w Bułgarii – Sweta Nedelja. Obecna siedziba biskupa sofijskiego została zbudowana około X wieku. Cerkiew była miejscem zamachu na życie Cara Borysa III w 1925 roku. Odbudowę częściowo zniszczonego budynku ukończono w 1933 r. Innym obiektem kultu w sąsiedztwie jest inna cerkiew – Sweta Petka Samardżijska.

Według archeologów krypta tego kościoła została założona na rzymskim cmentarzu w IV wieku. Sama świątynia datowana jest jednak na okres o wiele późniejszy, bo dopiero XI wiek. Serdika, jak i kolejne trzy stacje – Lywow Most, Centralna ż.p. Gara i Knjaginja Marija Luiza – ciągną się podziemiami bulwaru Marija Luiza. Kolejna stacja znajduje się pod ulicą Lomsko Szose i wyprowadza nas ze ścisłego centrum miasta w stronę miejscowości Lom. Zwiedzając, nierozsądnie byłoby wyruszać w te rejony w poszukiwaniu miejsc szczególnie ciekawych. Krańcowe przystanki drugiej linii metra zaprowadzą nas w okolice typowych osiedli mieszkaniowych, a tu już chyba każdy wie, że może być różnie. Z tych samych przyczyn pominięte zostaną dwie początkowe stacje pierwszej linii – Obelja i Sliwnica. Jakie atrakcje ma więc do zaoferowania zbłąkanemu turyście kolejny odcinek Ljulin, Zapaden Park i Bardar? 

Wszystkie trzy rozciągają się wzdłuż bulwaru Carica Joanna. Tu w okresie wiosennym i letnim turystów zaprasza na spacery i przechadzki Park Christo Smirnenski. W zimie nie wygląda to już tak zachęcająco, zwłaszcza w mniej oświetlonych rejonach. Jednak nie to jest ładne, co jest ładne, lecz co się komu podoba, więc jeśli jesteś seryjnym mordercą lub kimś, kto potrzebuje dodatkowej zachęty do uprawiania joggingu – na pewno będziesz się tam świetnie bawić, zwłaszcza po zmroku. Jeśli jednak z jakichś przyczyn wolałbyś nie szprycować się adrenaliną, możesz przesiedzieć w wagonie kolejne dwie stacje, by wysiąść przy wcześniej wspomnianej już stacji Serdika (znajdujemy się w miejscu, gdzie przecinają się dwie trasy). Pomiędzy nią a następną – Uniwersytetem Sofijskim -znajduje się na przykład Teatr Narodowy im. Iwana Wazowa. Klasycystyczny budynek z początku ubiegłego wieku z pewnością można zaliczyć do landmarków Sofii. W niedalekiej odległości można też znaleźć Centralen Woenen Klub. Wielofunkcyjny obecnie budynek wzniesiony na przełomie XIX i XX wieku stanowił stołeczne centrum kulturalne. Nieopodal znajduje się Sobór im. Aleksandra Lewskiego. Jeden z najbardziej rozpoznawalnych budynków w Sofii również powstał na przełomie wieków i zachwyca turystów nie tylko bogactwem swego wnętrza, ale i pięknem fasady. Innym, po sąsiedzku umiejscowionym, obiektem kultu jest cerkiew Sweta Sofia. Pierwsza budowla, powstała w tym miejscu za czasów rzymskiego miasta Serdika, datowana jest przez badaczy na II wiek. Obecnie znajdująca się tam cerkiew, zbudowana w IV wieku, była poważnie uszkodzona przez tureckich najeźdźców i trzęsienia ziemi. W obecnej formie utrzymuje się od 1935 roku. Niedaleko znajduje się również budynek Zgromadzenia Narodowego. 

Kolejna stacja to Uniwersytet Sofijski. Rektorat najstarszej wyższej uczelni w Bułgarii znajduje się w gmachu wzniesionym w połowie lat trzydziestych ubiegłego wieku. Mniej więcej w tym samym czasie zbudowany został budynek mieszczący obecnie bibliotekę US. Kolejny przystanek doprowadzi nas do stadionu narodowego imienia Walysa Lewskiego. Zaraz po stadionie – Płowdiw, czyli jest to drugi co do wielkości obiekt sportowy w Bułgarii. Budowa została ukończona na początku lat pięćdziesiątych i po kilkukrotnym wprowadzeniu ulepszeń, w 2002 roku został odznaczony czteroma gwiazdkami według standardów UEFA i FIFA. Ostatnim przystankiem, w pobliżu którego można znaleźć atrakcje, jest kolejna stacja – Żoljo Kiuri. Tam znajduje się Światowe Centrum Handlu w wersji bułgarskiej. Kolejna zdobycz architektury lat osiemdziesiątych. W ten sposób docieramy do końca przygody.

Wspomniane przeze mnie atrakcje są jedynie zalążkiem tego co ma do zaoferowania stolica Bułgarii. Całkowity przejazd trasą sofijskiego metra trwa około 30 minut. Jest to czas, który często nie pozwala na znalezienie kluczy w torebce, a co dopiero na poznanie wielowiekowego miasta, nawet w małej jego części, zza szyb pojazdu. Mimo dość szorstkiej powierzchowności i często złego pierwszego wrażenia, Sofia naprawdę może okazać się miastem zasługującym na poznanie.

sofia-metro-lines-map

About Barbara Występek

Absolwentka UŚ, bułgarystka literaturoznawca, zakochana w bułgarskiej popkulturze. Uwielbia kryminały, popołudniowe drzemki i niskobudżetowe podróże.
KOMENTARZE